ในที่สุด....ฉันก็ได้พัก

ได้กลับมารักษาใจไว้ให้กลับเป็นอย่างเดิม

เหนื่อย...กี่ครั้งที่ผ่านมาแล้วผ่านไป

กี่ครั้งที่ผิดหวัง เสียใจ

กี่ครั้งที่ต้องอดต้องทน ?

ถึงเธอ..ผู้ชายซึ่งทะนงตนว่าเป็นคนรักที่ดีแสนดี

ทำไมฉันอยากร้องไห้เหลือเกิน

กี่ครั้งที่ฉันถูกทำร้าย..จากการลองใจบ้าๆของเธอ

พอสักทีดีไหม?  หัวใจฉันไม่มีเรี่ยวแรงอีกแล้วล่ะ

ความเศร้า..มันกลืนกินลมหายใจฉันไปแล้ว

 ** ความรู้สึก...ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

ฉันเคยรักเธอ รักเธอ รักเธอสุดหัวใจ

แม้จะมีเรื่องร้ายใดๆผ่านเข้ามาในชีวิตเรา แต่ฉันก็เชื่อมั่นในตัวเธอ เสมอ 

จนในวันนี้....ถึงความโกรธ ความเกลียดชังทั้งหมดจะหายไป

แต่ใจฉันมันรู้สึกปวดร้าวเหลือเกิน...ใจฉันกำลังสลาย

...ทุกครั้งที่อยู่กับเธอ...ฉันแทบไม่มีดีอะไรเหลือเลย....

ถ้าครั้งนี้จะทำให้เราต้องสูญเสีย และต้องจากกันไป

ขอได้มั้ย...ขอให้เราได้ห่างไกลเท่าที่สามารถทำได้

หากเธอคิดทบทวนอีกครั้ง...เธออาจจะพบว่า

ไม่ใช่ความผิดของฉันเลยที่เปลี่ยนไป...แต่เหนือสิ่งอื่นใด

มันอาจเป็นเพราะเธอ.."ที่ไม่เคยคิดจะเปลี่ยน"

edit @ 18 Jul 2008 21:13:19 by BabY TorToiSe

edit @ 18 Jul 2008 21:15:42 by BabY TorToiSe